Zakażenie układu moczowego (ZUM), antybiotyki, zdrowie i samoleczenie

Czas czytania: 2-3 min

Czy należy brać antybiotyk przy zakażeniu układu moczowego

Zakażenie układu moczowego to częsty problem, który dotyka około 50 procent kobiet w ciągu ich życia. Ponieważ kobiety mają krótszą cewkę moczową niż mężczyźni, chorują częściej. Istnieje kilka rodzajów bakteryjnych zakażeń dróg moczowych, które wszystkie określa się zbiorczo jako zakażenie układu moczowego, ale ich ciężkość bywa różna: od niewielkich i niepowikłanych zakażeń pęcherza u ogólnie zdrowej kobiety bez innych dolegliwości ze strony układu moczowego, po bardziej skomplikowane, przewlekłe i nawracające problemy z zajęciem nerek. U mężczyzn zakażenia dróg moczowych są niemal zawsze powikłane, ponieważ często zaangażowana jest prostata. Do dróg moczowych zalicza się cewkę moczową, pęcherz, moczowody i nerki.

Escherichia coli (E. coli)

Zdecydowana większość zakażeń dróg moczowych, zarówno u zwierząt, jak i u ludzi, jest wywoływana przez bakterię Escherichia coli (E.coli), jednak nie jest to ten sam szczep E.coli, który powoduje dolegliwości żołądkowo-jelitowe. E.coli naturalnie występuje w jelitach, ale nie powinna znajdować się w większej ilości w cewce moczowej. Na drugim miejscu wśród bakterii wywołujących zakażenie układu moczowego znajduje się Staphylococcus saprophyticus. Bakterie bytujące w jelitach mogą dotrzeć do cewki moczowej, co może spowodować zakażenie. Jeśli bakterie przemieszczą się z jelit do pochwy i zyskają możliwość namnażania się oraz skolonizowania mikroflory, rośnie ryzyko rozwoju zakażenia układu moczowego. Liczba bakterii, ich zjadliwość, czynniki anatomiczne dotyczące dróg moczowych oraz stan Twojego układu odpornościowego decydują o tym, jak nasilone będzie zakażenie.

Antybiotyki a zakażenia układu moczowego

Usłyszeliśmy o kobiecie, która opowiadała, że od 2004 roku ma przewlekłe zakażenie układu moczowego i w ciągu 12 miesięcy przyjęła 15 kuracji antybiotykowych. W przypadku ciężkiego zakażenia z zajęciem nerek konieczne są antybiotyki, ale przy łagodniejszych zakażeniach powtarzane kuracje antybiotykami są problematyczne, ponieważ mogą prowadzić do poważnej dysbiozy jelitowej, co z kolei może powodować wiele innych dolegliwości, w tym osłabienie odporności. To z kolei może sprawić, że nigdy w pełni nie pozbędziesz się zakażenia. Ponadto antybiotyki mogą negatywnie wpływać na florę pochwową. Przewlekłe przyjmowanie antybiotyków nie jest właściwą strategią, by pozbyć się zakażenia układu moczowego. Dodatkowo wzrasta oporność bakterii na antybiotyki. To błędne koło.

Są osoby, które niemal bez przerwy odczuwają dolegliwości związane z zakażeniem układu moczowego. Nawracające, przewlekłe zakażenia mogą być wyraźnym sygnałem, że coś nie działa prawidłowo w zdolności organizmu do radzenia sobie z bakteryjnymi infekcjami. Zakażenie układu moczowego bywa niezwykle dokuczliwe i zrozumiałe jest, że jako osoba dotknięta problemem możesz chcieć sięgnąć po wszelkie środki, by się go pozbyć, ale warto myśleć zarówno krótkoterminowo, jak i długofalowo. W medycynie konwencjonalnej zakażenie układu moczowego leczy się zazwyczaj antybiotykami. Problem z antybiotykami polega, jak już wspomniano, na zwiększonym ryzyku antybiotykooporności oraz na tym, że łatwo dochodzi do zaburzeń flory jelitowej i pochwowej, co może prowadzić do wielu dolegliwości, m.in. do rozrostu drożdżaków, a także do nawracających zakażeń dróg moczowych. Jeśli bakterie dotrą do nerek, mogą spowodować odmiedniczkowe zapalenie nerek, co nie jest dobre; stan ten może zagrażać życiu, jeśli bakterie dostaną się do krwi. Wtedy antybiotyki są oczywiście na miejscu.

Wskazówki, jak pozbyć się zakażenia układu moczowego

Co można zrobić, aby w naturalny sposób pozbyć się zakażenia układu moczowego, nie niszcząc flory jelitowej i – co najważniejsze – by zakażenie nie wracało?

Oddawaj mocz zawsze, gdy czujesz potrzebę, to znaczy nie wstrzymuj go.
Pij dużo wody w ciągu dnia.
Nie sięgaj po antybiotyki jako pierwszy krok, ponieważ grozi to wyeliminowaniem dobrych bakterii, co z kolei może prowadzić do późniejszych infekcji grzybiczych okolic intymnych oraz poważnych zaburzeń flory zarówno jelitowej, jak i pochwowej. W przypadku cięższej infekcji dróg moczowych skontaktuj się ze służbą zdrowia, a nasze wskazówki nie zastępują konwencjonalnego leczenia.
Nie pij soku żurawinowego, ponieważ zbyt często zawiera dodatek cukru, co może nasilać jedną z podstawowych przyczyn rozwoju zakażenia – osłabienie układu odpornościowego. Ponadto aktywny składnik soku żurawinowego zazwyczaj nie występuje w wystarczająco dużej ilości w zwykłym soku, więc nawet jeśli pijesz całkowicie niesłodzony sok żurawinowy, mało prawdopodobne, by usunął on trwającą infekcję.
Natychmiast odstaw cukier, napoje gazowane, słodycze, wypieki, pszenicę w każdej postaci (także orkisz, bulgur, kuskus, makaron i pieczywo). Zrezygnuj również z żyta, jęczmienia, roślin strączkowych (w tym z niefermentowanej soi, mleka sojowego i tofu), fast foodu, kukurydzy, sztucznych słodzików oraz surowych deserów zawierających agawę. Na dłuższą metę może to zrobić ogromną różnicę.
Każdy poranek zaczynaj od dużej szklanki wody, do której wyciśnij sok z połowy ekologicznej cytryny oraz szczyptą soli morskiej.
Suplementy diety

Najważniejszym suplementem jest D-Mannose. To aktywny składnik soku żurawinowego (obecny także m.in. w jagodach, brzoskwiniach, jabłkach). Według dr. Mercoli D-Mannose pomaga wyleczyć około 90 procent wszystkich zakażeń dróg moczowych w ciągu 1–2 dni, o ile zakażenie wywołane jest przez E.coli. D-Mannose to monosacharyd, który nie powoduje problemów z wątrobą, jakie może wywoływać fruktoza. Jest 10–50 razy silniejszy w leczeniu zakażeń dróg moczowych niż żurawina. Organizm wchłania D-Mannose znacznie wolniej niż glukozę i metabolizuje go w bardzo małym stopniu, więc wpływ na poziom cukru we krwi jest niewielki. Większość D-Mannose jest filtrowana w nerkach i przechodzi przez pęcherz oraz drogi moczowe na zewnątrz organizmu. D-Mannose wspiera zdrową florę w drogach moczowych i utrudnia E. coli przyleganie. Ściany komórkowe E.coli mają małe wypustki zwane fimbriami, które umożliwiają bakteriom przyczepianie się do komórek w pęcherzu. Wypustki te zbudowane są z kompleksu aminokwasów i cukrów, czyli glikoproteiny, co czyni je lepkimi. Z tego powodu bakterie niestety nie mogą być łatwo wypłukane. D-Mannose wiąże się z fimbriami, dzięki czemu bakterie mogą zostać wypłukane. D-Mannose nie wpływa na korzystne dla dróg moczowych bakterie, co jest warunkiem zdrowia układu moczowego i pęcherza. Dr Joseph Mercola pisze, że szczury, którym do cewki moczowej wprowadzono E.coli i podawano D-Mannose, miały istotnie niższy poziom bakterii E.coli w moczu niż szczury, które D-Mannose nie otrzymały. Dodaje też, że szczury zakażone E.coli, którym podano substancję podobną do D-Mannose, wykazały 90-procentową redukcję liczby bakterii przylegających do dróg moczowych. Zalecamy dwie kapsułki dziennie, z posiłkiem lub bez. Przy nasilonych dolegliwościach można podwoić dawkę przez 1–2 dni.
Przyjmuj potrójną dawkę (3 kapsułki) probiotyku najwyższej jakości podczas trwającej infekcji, a po ustąpieniu infekcji – zalecaną dawkę (1 kapsułka).
Przyjmuj witaminę C tego typu do śniadania. Witamina C m.in. wspiera prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego.
Przyjmuj zinkpikolinat. Cynk odgrywa ważną rolę przy zakażeniu układu moczowego (ZUM), zarówno w profilaktyce, jak i jako wsparcie w rekonwalescencji. Cynk jest kluczowy dla działania wrodzonego i nabytego układu odpornościowego, w tym produkcji peptydów przeciwbakteryjnych, które pomagają organizmowi zwalczać patogeny, takie jak E. coli – najczęstsza przyczyna ZUM. Cynk ma również właściwości przeciwzapalne, które mogą łagodzić stan zapalny nabłonka dróg moczowych w trakcie infekcji. Dodatkowo cynk chroni błony śluzowe dróg moczowych przed stresem oksydacyjnym i wspomaga gojenie tkanek po zakażeniu. Badania pokazują, że niedobór cynku wiąże się ze zwiększoną podatnością na infekcje, zwłaszcza w narządach bogatych w błony śluzowe, takich jak drogi moczowe i jelita.

Zakażenie układu moczowego zależy od wielu czynników i – jak w przypadku większości problemów zdrowotnych – trzeba zająć się kilkoma z nich jednocześnie, ale powyższy protokół wraz z naszą unikalną D-Mannose to bardzo dobra pomoc na drodze do pozbycia się zakażenia raz na zawsze.

Uwaga: zapalenie pęcherza to stan zapalny pęcherza moczowego i nie musi być wywołane przez bakterie. Jeśli masz gorączkę, ból w dolnej części pleców lub brzucha, może to być odmiedniczkowe zapalenie nerek, co oznacza, że bakterie przemieściły się do nerek. Przy podejrzeniu odmiedniczkowego zapalenia nerek natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Jeśli masz odmiedniczkowe zapalenie nerek, zostanie przepisany antybiotyk i należy go przyjąć. W takim przypadku przyjmuj także probiotyk 3–6 godzin po lub przed godziną przyjęcia antybiotyku, ale najlepiej nie dopuszczać, by sprawy zaszły tak daleko.