Wszystko, co kiedykolwiek musisz wiedzieć o żołądku, jelitach, IBS, chorobie Crohna i wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego
W tym artykule dowiesz się mnóstwo o dolegliwościach dotyczących żołądka i jelit. Otrzymasz także naprawdę dobre wskazówki dotyczące samopomocy, które – jak wiemy – działały u wielu naszych klientów cierpiących na IBS, chorobę Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Dostaniesz również wskazówki dotyczące suplementów dostosowanych do problemów z żołądkiem i jelitami.
Przewód pokarmowy – miejsce wchłaniania składników odżywczych
Przewód jelitowy składa się z długiego jelita cienkiego oraz krótszego, ale grubszego jelita grubego, a także odbytnicy. Większość składników odżywczych wchłania się w jelicie cienkim, natomiast część elektrolitów wchłania się w jelicie grubym, a niektóre witaminy są tam syntetyzowane przez bakterie. W początkowym odcinku jelita cienkiego wchłaniane są na przykład żelazo, wapń, magnez i cynk. Nieco dalej wchłaniana jest witamina C i pozostałe witaminy rozpuszczalne w wodzie, z wyjątkiem witaminy B12. W końcowym odcinku jelita cienkiego wchłaniają się witaminy rozpuszczalne w tłuszczach: A, D, E i K, a zupełnie na końcu jelita cienkiego – witamina B12.
Bakterie jelitowe – nasi ważni sprzymierzeńcy
Melatonina to hormon niezbędny do dobrego snu. Przeciętny człowiek ma około 100 000 000 000 000 mikroorganizmów w przewodzie pokarmowym, czyli ponad dziesięć razy więcej niż liczba komórek w organizmie. Wzdłuż całego przewodu pokarmowego występują różne szczepy bakterii. Jelito grube zawiera najwięcej różnych szczepów oraz najwięcej bakterii ogółem. Zmieniona flora jelitowa może negatywnie wpływać na wchłanianie składników odżywczych, a także powodować dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak przewlekła biegunka oraz trudności w trawieniu i wchłanianiu tłuszczu. Probiotyki, jak dawniej je nazywano – obecnie mówi się o bakteriach kwasu mlekowego – to prawdopodobnie jedne z najważniejszych suplementów, aby zoptymalizować dobrą pracę jelit, ale istnieją też inne bardzo ważne czynniki wspierające mikrobiotę, o których dowiesz się więcej poniżej.
IBS, choroba Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego
Bez prawidłowo funkcjonujących jelit zdrowie bardzo cierpi, a życie może wydawać się trudne i ograniczone. Znaczna część populacji chodzi z dolegliwościami jelitowymi – od łagodnych po bardzo ciężkie – a przewód pokarmowy wpływa także na nastrój. Jelita zawierają setki milionów komórek nerwowych połączonych z ośrodkowym układem nerwowym, więc to, co dzieje się w żołądku i jelitach, wpływa na mózg i odwrotnie.
Najczęstsze choroby jelit to IBS, choroba Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego. IBS, czyli tzw. zespół jelita drażliwego, to zbiorcza nazwa na niespecyficzne dolegliwości jelitowe. Choroba Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego to natomiast dwie ciężkie zapalne choroby jelit. Mamy klientów, którzy cierpieli na IBS, chorobę Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego, a którzy poczuli się niezmiernie lepiej dzięki samopomocy i suplementom. Jeden z naszych klientów obniżył stężenie kalprotektyny (badanie wykonywane w służbie zdrowia w celu wykrycia stanu zapalnego w jelitach) z 800 do 100 w krótkim czasie tylko poprzez przyjmowanie określonych suplementów i stosowanie się do zaleceń, które otrzymasz, jeśli napiszesz do nas na [email protected].
IBS
IBS nazywany jest także colon irritabile i oznacza, że jelita są szczególnie wrażliwe. To jedna z najczęstszych chorób na świecie, ale nie do końca wiadomo, dlaczego IBS powstaje. Dodatkowo objawy są dość nieswoiste. Objawy kojarzone z IBS to mniejszy lub większy ból brzucha. Można cierpieć na zaparcia lub biegunkę, czasem naprzemiennie. Nierzadko występują nieregularne wypróżnienia, gazy, wzdęcia. Można mieć jeden lub kilka z tych objawów, ale aby uznać je za IBS, muszą utrzymywać się dłużej niż trzy miesiące.
Morbus Crohna
Choroba Crohna, czyli Morbus Crohna (mb Crohna), to zapalna choroba przewodu pokarmowego, która zwykle pojawia się w jelicie cienkim i w pierwszej części jelita grubego. Może jednak występować w całym przewodzie pokarmowym. Zmiany mogą pojawić się nawet w gardle i w jamie ustnej, choć nie są to najczęstsze lokalizacje. Choroba przebiega zwykle rzutami, to znaczy okresami bardziej dokuczliwymi. Czasem spotyka się termin „colitis Crohna”, ale nie jest on całkiem poprawny, ponieważ „colitis” oznacza zapalenie jelita grubego – często ma się wtedy na myśli wrzodziejące zapalenie jelita grubego. W odróżnieniu od wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, choroba Crohna – jak wspomniano – może dotyczyć całego przewodu pokarmowego. Choroba Crohna sięga także głębiej w ścianę jelita niż wrzodziejące zapalenie jelita grubego, które dotyczy jedynie błony śluzowej (mucosa). Choroba Crohna wraz z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego jest klasyfikowana jako IBD (Inflammatory Bowel Disease), czyli zapalna choroba jelit.
Wrzodziejące zapalenie jelita grubego
Wrzodziejące zapalenie jelita grubego klasyfikowane jest wraz z chorobą Crohna jako IBD (Inflammatory Bowel Disease), czyli zapalna choroba jelit. Oznacza stan zapalny błony śluzowej jelita grubego i/lub odbytnicy, ale nie jelita cienkiego – w odróżnieniu od choroby Crohna, która może dotyczyć całego przewodu żołądkowo-jelitowego. Dokładna przyczyna wrzodziejącego zapalenia jelita grubego nie jest znana, wiadomo jednak, że ma ono częściowo komponentę dziedziczną – wszystkie IBD mają pewien stopień dziedziczności. Wrzodziejące zapalenie może dotykać dzieci, ale jest to stosunkowo rzadkie. Zwykle choroba pojawia się w wieku 20–30 lat. WZJG przebiega rzutami, czyli w okresach gorszego samopoczucia, po których następują okresy lepszego; długość rzutów różni się jednak u poszczególnych osób. Odpowiedni protokół samopomocy może jednak bardzo wiele zdziałać, by zmniejszyć objawy lub całkowicie się ich pozbyć.
Żołądek – eliminuje m.in. szkodliwe bakterie
W żołądku spożywany pokarm jest przetwarzany na płynną masę zwaną chymusem. Soki żołądkowe pełnią funkcję zabijania bakterii i wirusów. Wzdęty brzuch nie wynika z tego, że żołądek puchnie, lecz z powstawania gazów w jelitach, ponieważ pokarm nie jest odpowiednio trawiony, zbyt słabo przeżuwany, w żołądku brakuje wystarczającej ilości soków trawiennych lub jemy niewłaściwie. Enzymy trawienne mogą pomóc, ale często trzeba podejść całościowo do tego, jak i co się je. Pomożemy Ci w tym w następnym liście. Czasem żołądek lub brzuch „burczy” – to w istocie powietrze tworzy małe kieszenie, które przemieszczają się w przewodzie pokarmowym. „Brzuch”, który ciągle wydaje dźwięki, może wynikać z niedojadania, ponieważ jelita często „pracują głośno”, gdy są mniej lub bardziej puste. Burczenie po posiłku może też wystąpić, jeśli jemy w pośpiechu, bez dokładnego przeżuwania, co może prowadzić do tkliwości brzucha lub bólu brzucha. Dokładne przeżuwanie to naprawdę dobra, prosta i tania rada.
Żołądek i jelita negatywnie reagują na stres i nie powinno się jeść, gdy jest się zestresowanym. Może to prowadzić do tego, że brzuch staje się jak balon po niemal każdym posiłku. Nie ma dróg na skróty do dobrej strawności. Nie należy mieć niedoborów – zwłaszcza cynku, witaminy B1 i witaminy D – jeśli chce się mieć prawidłowo funkcjonujący przewód pokarmowy.
Ocet jabłkowy nie wystarczy, by zapewnić dobre trawienie
Niektórzy próbują stosować ocet jabłkowy, aby poprawić trawienie. Ocet, który można wytworzyć z dowolnego fermentowalnego źródła węglowodanów, powstaje w wyniku tego, że drożdże fermentują cukry do alkoholu, a następnie bakterie przekształcają alkohol w kwas octowy. W occie obecne są także inne substancje, ale niestety nie ma dobrego wsparcia naukowego na to, że miałby być cudownym środkiem na trawienie. Opisano przypadek kobiety, która piła 250 ml octu jabłkowego dziennie przez sześć lat i u której wystąpił ciężki niedobór potasu, prawdopodobnie dlatego, że doszło do zwiększonego wydalania potasu związanego z obciążeniem wodorowęglanami, jakie wywołał ocet jabłkowy.
IBS, choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego czy po prostu „kłopotliwy brzuch” – co zrobić, żeby poczuć się lepiej?
Co należy zrobić, aby było lepiej? Czy jeść według LCHF, FODMAP, diety paleo czy protokołu AI? Można zrobić naprawdę wiele, aby poprawić dolegliwości związane z żołądkiem i jelitami, IBS, chorobą Crohna czy wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego. Dolegliwości są różne, ale zauważyliśmy, że nasz protokół samopomocy działa w przypadku wielu problemów żołądkowo-jelitowych. Same suplementy jednak nie wystarczą, potrzebne są także zmiany stylu życia w kilku obszarach. Napisz do nas na [email protected] po bezpłatny protokół, jeśli cierpisz na IBS, chorobę Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zespół nieszczelnego jelita lub po prostu „kłopotliwy brzuch”.
Dieta przy IBS, chorobie Crohna, wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego i „kłopotliwym brzuchu”
Dieta to bardzo ważna część protokołu samopomocy dla żołądka i jelit. W naszym protokole znajdziesz wskazówki dotyczące najlepszych produktów.
Sen przy IBS, chorobie Crohna, wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego i „kłopotliwym brzuchu”
Sen w dużym stopniu wpływa na zdrowie. Geny zegarowe regulują wiele kluczowych funkcji w organizmie i bardzo silnie wpływają także na układ hormonalny oraz odporność. Sen jest kluczowy dla zdrowia ogólnego, a także dla zdrowia jelit. W bezpłatnym protokole znajdziesz nasze najlepsze wskazówki dotyczące snu.
Aktywność fizyczna przy IBS, chorobie Crohna, wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego i „kłopotliwym brzuchu”
Aktywność fizyczna jest niezwykle ważna dla zdrowia ogólnego, a w szczególności dla zdrowia przewodu pokarmowego. Aktywność fizyczna korzystnie wpływa zarówno na perystaltykę jelit, jak i na układ limfatyczny. W bezpłatnym protokole znajdziesz nasze najlepsze wskazówki treningowe.
Suplementy przy IBS, chorobie Crohna, wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego i „kłopotliwym brzuchu”
Napisz do nas na [email protected], aby otrzymać listę suplementów, które polecamy.
Stres psychiczny i nieprzepracowana żałoba przy IBS, chorobie Crohna, wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego i „kłopotliwym brzuchu”
Stres może leżeć u podłoża, być częścią lub wpływać na wiele różnych dolegliwości zdrowotnych – od problemów skórnych po dolegliwości żołądkowo-jelitowe.
Nieco podstaw biochemii dotyczącej stresu: Na bezpośrednie zagrożenia reagujemy naturalnymi reakcjami stresowymi, co ratowało nam życie, kiedy żyliśmy na sawannie. Gdy gonił nas tygrys lub lew, podwzgórze w mózgu wysyłało połączony sygnał hormonalny i nerwowy poprzez układ współczulny i krwiobieg do nadnerczy, co powodowało wytwarzanie adrenaliny i kortyzolu. Adrenalina zwiększa częstość oddechów, tętno i ciśnienie krwi, aby kluczowe dla przetrwania mięśnie otrzymały tlen i energię. Krew jest kierowana z dala od przewodu pokarmowego. Kortyzol zwiększa poziom cukru we krwi poprzez proces zwany glukoneogenezą. Wydzielanie kortyzolu obniża również aktywność układu odpornościowego, trawienia, naprawy komórkowej, procesów odbudowy i reprodukcji, czyli funkcji energochłonnych i długofalowych, które nie są kluczowe przy ostrym zagrożeniu, w sytuacji „walcz lub uciekaj”.
Jeśli doświadczyłeś przewlekłego, czyli długotrwałego stresu, może on bardzo negatywnie wpływać na zdrowie, m.in. na trawienie, co z kolei oddziałuje na wiele narządów, układ odpornościowy, przewód pokarmowy oraz tarczycę poprzez tzw. oś HPA. Istnieje też połączenie między ośrodkowym układem nerwowym a nerwowym układem jelitowym, czyli układem enteralnym. Można więc powiedzieć, że przez lata „uciekałeś przed tygrysem”, co może mocno odbić się na zdrowiu, zwłaszcza układu pokarmowego. Przy obniżonej odporności, dolegliwościach jelitowych, ewentualnych problemach ze snem i złej diecie organizm staje się doskonałym środowiskiem dla różnych mikroorganizmów, a w dalszej perspektywie przewlekły stres może prowadzić do stanów zapalnych, problemów z drożdżakami, przyrostu masy ciała, ale także spadku masy ciała; często silnie wpływa właśnie na tarczycę. Dołóż do tego ewentualne toksyny, zbyt mało snu i zbyt mało aktywności fizycznej – i masz przepis na chorobę. Dlatego warto przepracować stres i straty. Istnieje kilka różnych metod, z których jedną znajdziesz tutaj. Jednym z niewielu suplementów, które znamy i które pomagają w odpowiedzi organizmu na stres, jest Ashwagandha. Oczywiście warto przede wszystkim znaleźć rzeczywistą przyczynę stresu i zająć się nią.
Nasze protokoły samopomocy nie służą do stawiania diagnozy, leczenia ani wyleczenia chorób. To porady i wskazówki dotyczące samopomocy, które nie zastępują konwencjonalnej opieki medycznej. Suplementy diety nie powinny być stosowane jako zamiennik zróżnicowanej diety. Ważna jest urozmaicona i zbilansowana dieta oraz zdrowy styl życia.
Źródła i odniesienia naukowe
Ford, A. C., Moayyedi, P., Lacy, B. E., Lembo, A. J., Saito, Y. A., Schiller, L. R., ... & Quigley, E. M. (2014). The American journal of gastroenterology, 109(Suppl 1), S2-S26.
Peyrin-Biroulet, L., Panés, J., Sandborn, W. J., Vermeire, S., Danese, S., & Feagan, B. G. (2017). Clinical Gastroenterology and Hepatology, 15(3), 348-354.
Langhorst, J., Elsenbruch, S., Koelzer, J., Rueffer, A., Michalsen, A., Dobos, G. J., & Schedlowski, M. (2007). The American journal of gastroenterology, 102(2), 270-276.
Jairath, V., Feagan, B. G., & Samaan, M. A. (2017). Alimentary Pharmacology & Therapeutics, 45(9), 1145-1161.
Dignass, A., Van Assche, G., Lindsay, J. O., Lémann, M., Söderholm, J., Colombel, J. F., ... & Stange, E. F. (2010). Journal of Crohn's and Colitis, 4(1), 63-101.
Ford, A. C., Chey, W. D., Talley, N. J., Malhotra, A., Spiegel, B. M., & Moayyedi, P. (2018). Archives of internal medicine, 169(7), 651-658.
Fournier, N., D'Haens, G., & Lemann, M. (2019). Alimentary Pharmacology & Therapeutics, 49(12), 1484-1496.
Lichtenstein, G. R., Loftus Jr, E. V., Isaacs, K. L., Regueiro, M. D., Gerson, L. B., & Sands, B. E. (2018). The American Journal of Gastroenterology, 113(4), 481.
Burisch, J., Jess, T., Martinato, M., Lakatos, P. L., & ECCO-EpiCom. (2013). Journal of Crohn's and Colitis, 7(4), 322-337.
Lichtenstein, G. R., Loftus Jr, E. V., Isaacs, K. L., Regueiro, M. D., Gerson, L. B., & Sands, B. E. (2018). The American Journal of Gastroenterology, 113(4), 481.
